Düşünüp Öğüt Alanlar

Kur’an-ı Kerim’de “Fehel min müddekir” ifadesi sadece Kamer suresinde ve altı defa geçmektedir. Bu ifade farklı meallerde şöyle tercüme edilmiştir:
“Var mı düşünüp öğüt alan?”
“Bir ibret alan mı var?”
“Düşünüp ibret alan var mı hiç?”
“Yok mudur ondan ders almak isteyen?”
“Öğüt alıp düşünen var mı?”
“Fehel min müddekir” cümlesinin geçtiği altı ayetten dördü birbiriyle kelime kelime aynıdır ve meali şu şekildedir:
“Andolsun biz, Kur’an’ı düşünüp öğüt almak için kolaylaştırdık. Var mı düşünüp öğüt alan?” (Kamer, 17, 22, 32, 40)
Bu ayet Mahmut Kısa’nın “Kısa Açıklamalı Kur’an-ı Kerim Meali”nde şöyle izah edilmiştir: (Koyu vurgular ayetin mealini, koyu olmayan ifade ve cümleler ise mütercimin açıklayıcı yorumunu içermektedir.)
“Andolsun biz bu Kur’an’ı, iyice anlayıp öğüt alabilmeniz için kolaylaştırdık, öyleyse yok mu onu okuyup öğüt alan? Yok mu, her akıllı insanın kolayca anlayabileceği hikmetli öğütlerle, ibret verici kıssalarla cennetin yolunu gösteren bu kitabı okumak, anlamak, pratik hayata uygulamak ve böylece dünyada ve ahirette kurtuluşa ulaşmak isteyen?” (s. 495)
Merhum Elmalılı Hamdi Yazır’ın açıklamalarına göre bu ayetlerde geçen “müddekir” kelimesinin aslı zikr kelimesinden türemedir ve müddekir de mütezekkir gibi ‘düşünen’ manasını ifade etmektedir. (Hak Dini Kur’an Dili, C. 7, s. 349)

Salih Selçuk’un hazırladığı yazının devamı Semerkand Dergisi Ocak 2017 sayısında.