Hocaya Öğütler

11. yüzyılın meşhur alimi Hüccetü’l-İslâm (İslâm’ın delili) lakabıyla tanınan İmam Gazâlî rh.a., Minhâcü’l-Müteallim: Öğrencinin Rehberi adlı kitabında şöyle der:

Öğretici, öğrettiği ilim alanında mutlaka mahir, kalbi ve lisanı gıybetten arınmış, dinî hususlarda adil, bütün işlerinde nasihatçi ve samimi olmalıdır. Ayrıca yaşayışında mülayim, nesep bakımından şerefli, yaş bakımından büyük olması gerekir. Asla öfkeli ve sultanlarla içli dışlı olmamalı; dinin emirlerinden alıkoyacak şekilde dünya işleriyle meşgul olmamalıdır.
Muaz b. Cebel r.a. şöyle demiştir:

“Alim dünyaya meylettiği zaman, meclisine katılan cahillerin cehaletini, günahkârların ise günahını daha da artırır.”

Enes b. Mâlik r.a.’tan naklen Rasulullah s.a.v. şöyle buyurmuştur:
“Alimler, sultanlarla iç içe olmadıkları ve dünyaya dalmadıkları müddetçe peygamberlerin güvendiği vekilleridir. Devlet adamlarına karıştıkları ve dünya işlerine girip daldıkları vakit peygamberlere ihanet etmiş olurlar. Bu durumda öyle alimlerden uzaklaşın ve sakının.”

Yazının devamı Semerkand Dergisi Mart 2017 sayısında.