Muhbit Kullar

Allah Tealâ’nın sevdiğini bildirdiği kullardan biri de “muhbit” olanlardır. Kur’an-ı Kerim’de muhbit değil, bu kelimenin çoğulu olan “muhbitîn” geçmektedir. Buna ek olarak aynı kökten türeyen “ahbetû” ve “tuhbite” kelimeleri de farklı ayetlerde yer almaktadır.

Arapçada “h-b-t” kökünden türeyen “ahbete” fiili; “huşuda bulunmak, itaatkâr olmak, iman hususunda mutmain olmak, önünde eğilmek” anlamlarına gelir. (Kur’an-ı Kerim Lugatı, Timaş Yay., s. 161). Râgıb el-İsfâhanî’nin belirttiğine göre “ihbât” kelimesi, yumuşaklık ve tevazu anlamında da kullanılabilmektedir. (Müfredât, h-b-t maddesi)

Muhbitîn kimdir?

Muhbitîn kelimesi sadece Hac suresinin 34. ayetinde geçmekte, 35. ayette ise bu kulların dört vasfı sayılmaktadır. Bu iki ayetin meali şöyledir:

“Her ümmet için, Allah’ın kendilerine rızık olarak verdiği hayvanlar üzerine ismini ansınlar diye kurban kesmeyi meşru kıldık. İşte sizin ilahınız bir tek ilahtır. Şu halde yalnız O’na teslim olun. Muhbitleri müjdele!

Onlar, Allah anıldığı zaman kalpleri ürperen, başlarına gelen musibetlere sabreden, namazı dosdoğru kılan ve kendilerine rızık olarak verdiklerimizden Allah yolunda harcayan kimselerdir.”

Salih Selçuk’un hazırladığı yazının devamı Semerkand Dergisi Mayıs 2017 sayısında.