Naat-ı Şerif

Gönül hûn oldu şevkinden boyandım ya Rasulallah
Nasıl bilmem bu nîrâna dayandım ya Rasulallah
Ezel bezminde bir dinmez figandım ya Rasulallah
Cemalinle ferahnâk et ki yandım ya Rasulallah.

Yanan kalbe devasın sen, bulunmaz bir şifasın sen
Muazzam bir sehâsın sen, dilersen rûnümâsın sen
Habib-i Kibriya’sın sen, Muhammed Mustafa’sın sen
Cemalinle ferahnâk et ki yandım ya Rasulallah.

Gül açmaz, çağlayan akmaz, ilahî nurun olmazsa
Söner alem, nefes kalmaz, felek manzurun olmazsa
Firak ağlar, visal ağlar, ezel mestûrun olmazsa
Cemalinle ferahnâk et ki yandım ya Rasulallah.

Erir canlar o gül-bûy-i revan-bahşın hevâsından
Güneş titrer, yanar dîdarının, bak, ihtirâsından
Perişan bir niyaz inler hayatın müntehâsından
Cemalinle ferahnâk et ki yandım ya Rasulallah.

Susuz kalsam, yanan çöllerde can versem elem duymam
Yanardağlar yanar bağrımda, ummanlarda nem duymam
Alevler yağsa göklerden ve ben masseylesem duymam
Cemalinle ferahnâk et ki yandım ya Rasulallah.

Ne devlettir yumup aşkınla göz, râhında can vermek
Nasib olmaz mı sultanım haremgâhında can vermek
Sönerken gözlerim, âsân olur âhında can vermek
Cemalinle ferahnâk et ki yandım ya Rasulallah.

Boyun büktüm, perişanım, bu derdin sende tedbîri
Lebim kavruldu ateşten döner pâyinde tezkîri
Ne dem gönlün murad eylerse taltif eyle Kıtmîr’i
Cemalinle ferahnâk et ki yandım ya Rasulallah.

Yaman Dede rh.a. (1887-1962)