Güldeste

Mevlâna Halid’in Şemâili

Nakşibendî mürşitlerinin anlatıldığı Hadâiku’l-Verdiyye adlı eserin sahibi, Mevlâna Halid-i Bağdadî k.s. hazretlerinin halifesi Abdülmecid Hânî k.s., Mevlâna Halid’in şemâili (görünüşü ve tarzı) hakkında şunları kaydeder:

“Mevlâna Halid efendimiz çok heybetli bir zattı. Görünüşü insanda saygı uyandırırdı. Uzun boylu, beyaz tenliydi. Yüzü pembeydi. Saçları ve gözleri siyahtı, burnunun orta kısmı yüksekçe idi. Kirpikleri uzundu. Kolları da uzuncaydı. Ağır başlı duruşu, bir aslanın duruşundan daha heybetliydi.

Çok güzel giyinirdi. Halkın arasına çıktığı zaman ne taylasanı (sarığın sırta doğru serbest bırakılan ucu) bırakırdı ne de asayı. Üstündü, heybetliydi, şefkatliydi. Hibesi yani bahşişi boldu. İrşad işini nasıl yapılması gerekiyorsa öyle yapardı. İnsanlar onu mutlaka şu hallerden birinde görürlerdi: Ders okutmak, ibadet etmek, zikir, hasta ziyareti, ilim sahiplerinin ve özellikle Rasulullah s.a.v. Efendimiz’in soyundan gelen büyüklerin ziyaretine gitmek…”

Mümin Munis’in hazırladığı yazının devamı Semerkand Dergisi Temmuz 2017 sayısında.