Lâ İlâhe İllallah

Her kim der ise dâim
Lâ ilâhe illallah.
Gönlünde dura kâim
Lâ ilâhe illallah.

Endişesi Hak ola
Gönlü nur ile dola
Mahşere dek dey’gele
Lâ ilâhe illallah.

Şu dem ki göçe canı
Lâ havfı ola şanı
Çürütmeye hiç teni
Lâ ilâhe illallah.

Aldatamaya şeytan
Mûnisi ola Rahman
Hem kurtarıser iman
Lâ ilâhe illallah.

Ol gün ki kâre yüzler
Hem söylemeye sözler
Hoş hüccet olup söyler
Lâ ilâhe illallah.

Var Eşrefoğlu Rûmî
Terk etme bu kelamı
De gil aleddevamı
Lâ ilâhe illallah.

Cehd eyle mâsivâyı
Tarih edergör gönülden
Tevhide can u dilden
Lâ ilâhe illallah.

Eşrefoğlu Rûmî k.s. (1353-1459)

Gönlünde dura kâim: Daima kalbinde var olmalı.
Mahşere dek dey’gele: Mahşere kadara söylemeli.
Şu dem ki göçe canı / Lâ havfı ola şanı: Lâ ilâhe illallah zikriyle meşgul olan kişi bu dünyadan göçüp gidince, “Onlara korku yok” müjdesini bulur.
Mûnis: Dost, cana yakın.
Kurtarıser: Kurtaracak.
Kâre: Kara, siyah.
Hüccet: Delil.
De gil aleddevamı: Sürekli söyle.
Cehd eyle mâsivâyı / Tarih edergör gönülden: Allah Tealâ’dan gayrısını gönlünden çıkar.