Unutan Unutulur

İnsan unutkandır. İnsan kelimesi bir anlamıyla “nesy/nisyan” yani “unutmak” kökünden gelmektedir. O yüzden eskiler, “Hafıza-i beşer nisyan ile maluldür” derler.

İnsanı yaratan, onun ihtiyaçlarını ve zaaflarını en iyi bilen Yüce Mevlâ, Kelâm-ı Kadim’inde insanoğlunun bu durumunu şöyle beyan eder:

“İnsanın başına bir sıkıntı gelince, Rabbine yönelerek yalvarır. Sonra (Rabbi) kendisine katından bir nimet verince, önceden yalvarmış olduğunu unutur.” (Zümer, 8)

Bakara suresinin son ayetinde ise fıtrî olarak unutma temayülü gösteren insanoğluna şöyle dua etmesi hatırlatılır:

“Rabbimiz! Unutursak veya hataya düşersek bizi sorumlu tutma.” (Bakara, 286)

Abdulkadir Alioğlu’nun hazırladığı yazının devamı Semerkand Dergisi Mart 2018 sayısında.